X zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.
Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Warto wiedzieć >> Rak nerki

Rak nerkowokomórkowy jest jednym z najrzadziej występujących nowotworów i stanowi około 2–3% nowotworów złośliwych. Na raka nerki chorują częściej mężczyźni niż kobiety. Szczyt zachorowań przypada między 60 a 70 rokiem życia. Według danych szacunkowych w Polsce na raka nerki zachorowało w 2013 roku około 2 800 mężczyzn i około 1 900 kobiet. Pocieszający jest fakt, że śmiertelność spowodowana rakiem nerki systematycznie spada, co związane jest z coraz wcześniejszą wykrywalnością tego nowotworu. Jest on jednak nowotworem podstępnym, gdyż początkowo nie daje żadnych objawów, a wczesne jego wykrycie to zasługa w dużej mierze badań obrazowych wykonywanych z innych powodów niż podejrzenie raka nerki.

 

Według klasyfikacji WHO (2004 r.) wyróżnia się następujące postacie raka nerkowo komórkowego:

  • rak jasnokomórkowy - jest to najczęstszy typ raka nerki i stanowi około 70–80% przypadków. Występuje w korze nerki, najczęściej w pojedynczych ogniskach.
  • rak brodawkowaty - jest to drugi co do częstości guz nerki, stanowi około 10–15% przypadków choroby. Makroskopowo zwykle to pojedynczy guz z gruboziarnistą i kruchą powierzchnią utworzoną przez brodawki.
  • rak chromofobowy - stanowi około 5% raków nerki, rokuje lepiej w porównaniu z rakami jasnokomórkowym i brodawkowatym. Makroskopowo jest to pojedynczy, dobrze odgraniczony guz o szarym lub brązowym zabarwieniu.
  • rak z cewek zbiorczych - stanowi około 1–2% raków nerki. Makroskopowo jest to szarobiały guz z nieregularnymi granicami zlokalizowany w rdzeniu nerki, zniekształcający kielichy i miedniczkę nerkową, typowo bez zmian krwotocznych i martwicy.
  • rak sarkomatoidalny (mięsakopodobny) - stanowi około 1% raków nerki. Jest to agresywny, niskozróżnicowany i anaplastyczny nowotwór. Często dotyka młodych ludzi, średnia wieku zachorowania wynosi około 22 lat. Makroskopowo jest to duży, słabo odgraniczony guz, zwykle z ogniskami krwotocznymi i martwicy, któremu towarzyszy obecność przerzutów.

 

Co powinno nas zaniepokoić, jeśli chodzi o objawy raka nerki:

 

  • krwiomocz, bez towarzyszącego bólu, zwykle okresowy,
  • ból zlokalizowany w okolicy lędźwiowej lub podbrzuszu,
  • zgrubienie wyczuwalne przez powłoki brzuszne,
  • objawy ogólne pod postacią osłabienia, spadku masy ciała, gorączki lub stanu podgorączkowego, wyniszczenia, niedokrwistości.

 

Większość guzów nerek może być rozpoznana za pomocą badań obrazowych takich jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny oraz USG z kontrastem. W celu ustalenia ostatecznego rozpoznania nowotworu wykonywanie jest badanie histopatologiczne, w którym oceniane są próbki pobrane drogą biopsji (najczęściej gruboigłowej) lub po nefrektomii.

 

Czy rakowi nerki można zapobiec? Tak jak w przypadku większości nowotworów ważnym elementem profilaktyki jest zdrowy tryb życia. Do czynników zwiększających ryzyko zachorowania należy palenie tytoniu, otyłość i nadciśnienie tętnicze. Ocenia się, że nawet 30% przypadków raka nerki jest związanych z paleniem papierosów.  Istotne jest także unikanie zawodowego narażenia na niektóre substancje szkodliwe  - wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, kadm, azbest.

Leczenie

Określenie zaawansowania nowotworu nerki pomaga możliwie dokładnie ocenić rozprzestrzenienie się choroby i zaplanować dalszą terapię. Najczęściej wybieraną metodą leczenia – w przypadku wczesnego stadium raka – jest wycięcie guza. Operacja zwykle daje największe szanse na wyzdrowienie pacjenta. Jeśli przeprowadzenie zabiegu nie jest możliwe, stosuje się terapię farmakologiczną, która jednak jest skuteczniejsza w leczeniu uzupełniającym. Najnowszą metodą leczenia są terapie immunoonkologiczne.

Immunoterapia

Immunoonkologia to dynamicznie rozwijająca się dziedzina nauki, która łączy w sobie dwa działy medycyny: immunologię – naukę dotyczącą budowy i funkcjonowania układu odpornościowego człowieka oraz onkologię – naukę zajmującą się etiologią, rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych.

Głównym celem immunoonkologii jest wspomaganie układu immunologicznego człowieka w walce
z nowotworem. Terapie immunoonkologiczne zapewniają długotrwałą pamięć układu odpornościowego, dzięki czemu mogą stale dostosowywać się do zmian biologii nowotworu. W ten sposób terapie immunoonkologiczne dają szansę na długotrwałe przeżycie i dobrą jakość życia pacjentów
z zawansowanymi chorobami nowotworowymi, dla których wcześniej szanse przeżycia były bardzo małe.

W ramach immunoterapii onkologicznej pojawiły się  leki z grupy anty PD-1, które nie pozwalają komórkom rakowym na ukrycie się przed systemem immunologicznym. Taki inhibitor punktu kontrolnego PD-1, wiąże się z receptorem punktu kontrolnego PD-1 na limfocytach T i blokuje jego działanie , zapobiegając hamowaniu odpowiedzi immunologicznej.

Lekarze określają rak nerki jako nowotwór rzadki, jednak grupa chorych stale rośnie. Zwiększanie świadomości w zakresie przyczyn, objawów, jak i możliwych metod leczenia tej choroby może pozytywnie wpłynąć na obniżenie rosnących wskaźników zachorowania, a także na poprawę wyników przeżywalności, dzięki wcześniejszej diagnostyce. Należy pamiętać, że im szybciej nowotwór zostanie rozpoznany i leczony, tym większe szanse na wyzdrowienie pacjentów.

 

Polecamy również zapoznanie się z poradnikiem o immunoonkologii

immunoonkologia

Jeśli masz dodatkowe pytania lub chcesz więcej wiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Zainicjowaliśmy kampanie informacyjną dla osób chorych oraz dla ich bliskich „Filtry zdrowia”. O kampanii tutaj