X zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.
Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Bezpłatna infolinia: 0 800 493 494
Zdrowiej >> BHP Zdrowia

 

Wsparcie naturalne, czyli co każdy z nas może zrobić dla siebie

Pamiętaj, że możliwość dzielenia się z innymi swoimi odczuciami przynosi wiele korzyści. Po pierwsze istotnie pomaga w zmniejszeniu napięcia emocjonalnego w ciele i w umyśle. Po drugie –

świadomość posiadanego wsparcia może nieść ze sobą nieocenione poczucie bezpieczeństwa. Niektóre osoby dostrzegają, że bardziej doskwiera im samotność w mierzeniu się z trudnościami aniżeli sama problematyczna sytuacja.

 

Stres związany z przewlekłą lub ciężką chorobą zmniejsza udzielanie wyjaśnień, dodawanie wiary i nadziei, wzmacnianie poczucia wartości, empatyczne słuchanie i po prostu obecność.

 

Osobę chorą warto chronić przed nadmiarem niesprawdzonych informacji. Dobrze jest poznać dane schorzenie, ale konsultując się z lekarzem, a nie szukając informacji na forach internetowych czy u sąsiadów, których znajomi mieli podobny problem. Zaufanie do lekarza i leczenia jest ważne, podobnie jak stosowane w leczeniu farmaceutyki. 

Niektóre osoby w trudnych sytuacjach mają tendencję do izolowania się i unikania kontaktów z otoczeniem i przyjmowania pomocy. Jeśli jesteś taką osobą lub w Twoim otoczeniu ktoś tak właśnie się zachowuje, to musisz wiedzieć, że jest to naturalny i spotykany mechanizm obronny. Jeśli jednak ta faza się przedłuża, a problem nie zostaje rozwiązany - być może będzie wskazana pomoc specjalisty, np. psychologa lub coacha kryzysowego.

 

Podczas ciężkich sytuacji życiowych doświadczamy niezwykle silnych emocji. W takim momencie niezwykle trudno sięgnąć i skorzystać ze swoich zasobów racjonalności, rozsądku i logiki. W tej sytuacji kluczowym będą Twoje wypracowane wcześniej umiejętności zarządzania swoimi emocjami: zdolność rozumienia siebie i własnych emocji, kierowania nimi i kontrolowania ich i zdolność do motywowania siebie (zbiór tych umiejętności naukowo jest określana mianem Inteligencji Emocjonalnej).

Może zastanawia Cię jaki to może mieć związek z doświadczaniem trudnych sytuacji. Otóż, w praktyce, zdolność zarządzania emocjami pozwala lepiej zaspokajać swoje potrzeby, uzyskiwać radość życiową harmonię i wewnętrzny spokój. W rezultacie umożliwia wybieranie najlepszych dla siebie sposobów na życie, konsekwentnych działań i pozostawaniu w zgodzie ze sobą bez względu na okoliczności zewnętrzne.

W trudnej sytuacji życiowej, takiej jak poważna choroba niezwykle ważne jest wsparcie najbliższych osób. Życzliwe towarzyszenie przyjaciela może znacznie złagodzić i skrócić silny stres  jaki odczuwamy. Zdarzyć się jednak może, że pomimo wielkiej chęci, z jakiegoś powodu nie jesteś w stanie skutecznie pomóc swojej bliskiej chorej osobie. Wtedy warto udać się po pomoc do specjalisty, np. do psychoonkologia, psychologa lub coacha kryzysowego.

 

Uważność jako praktyczny sposób w jaki możesz się wesprzeć

 

W chorobie i wspieraniu bliskiej osoby w jej trakcie kluczowe jest własne nastawienie. Czasami jednak brakuje narzędzi jak znajdować w sobie siłę i wytrwałość. Dużą pomocą może być tutaj uważność (mindfulness) i medytacja. Początki stosowania tej metody nieodłącznie wiążą się ze zdrowiem. Najbardziej popularny program rozwijania uważności narodził się  w Klinice Redukcji Stresu przy Uniwersytecie Medycznym w Massachusetts w odpowiedzi na potrzeby pacjentów, którzy byli w trakcie leczenia szpitalnego. Dowody naukowe uzasadniły użycie technik związanych z medytacją uważności do łagodzenia objawów psychicznych i fizycznych, jako wsparcie w leczeniu raka, przewlekłego bólu, depresji, zaburzeń lękowych.

 

Czym właściwie jest uważność?

 

Umysł ma ogromny wpływ na to jak się czujemy – wpływa na odczuwanie doznań bólowych i powstawanie emocji. Stres i lęk zwiększają niepokój oraz napięcie w ciele. To z kolei może powodować lawinę myśli i emocji.  Gdy potrzeba spokoju umysłu pomocnym narzędziem może być medytacja uważności.


Uważność możemy zdefiniować jako świadomość, która wyłania się, gdy celowo i bez osądzania zwracamy uwagę na rzeczywistość w chwili bieżącej. Polega na stopniowym eliminowaniu nawykowych reakcji obserwacją tego co się dzieje. Uważne podejście do choroby opiera się na przekonaniu, że każdy człowiek dysponuje głębokimi wewnętrznymi zasobami, często jednak nie mamy do nich dostępu, ponieważ sobie ich nie uświadamiamy.

 

MEDYTACJA oddechowa

Medytacja polega w dużej mierze na tym, żeby koncentrować swoją uwagę na oddechu. Jest to ważne, ponieważ skupianie uwagi na oddechu stabilizuje umysł. Dodatkowo koncentrowanie się na oddechu działa kojąco – łagodzi lęk, napięcie, przygnębienie. Możesz usiąść w spokojnym miejscu na okres od 5 do 15 minut w ciszy i skupiać uwagę na oddechu. Ten prosty sposób może pomóc Ci się uspokoić

Przyjmij pozycję siedzącą, taką w której będzie Ci wygodnie.

Zadbaj to, żeby Twoje plecy były wyprostowane, lecz nie napinały się.

Możesz oprzeć ręce na nogach lub na brzuchu.

Jeśli Ci to odpowiada zamknij oczy.

Poczuj teraz jak Twoje nogi opierają się o podłogę.

Zwróć uwagę na swoje dłonie, które stykają się z nogami lub opierają na brzuchu.

 

A teraz zwróć swoją uwagę na swój oddech.

Zauważ miejsce w Twoim ciele, w którym odczuwasz oddech najwyraźniej.

Dla niektórych osób to może być nos, dla innych klatka piersiowa lub brzuch.

Znajdź to miejsce w swoim ciele i otwórz się na doznania związane z oddychaniem.

Obserwuj pojawiające się wdechy i wydechy, zauważ naturalny rytm Twojego oddechu.

Niczego nie zmieniaj, nie wpływaj na sposób w jaki oddychasz.

Po prostu zauważaj jak powietrze wpływa i wypływa z Twojego ciała, a wdechy i wydechy pojawiają się i znikają.

Możesz zauważyć, że czasami Twoja uwaga przestaje podążać za oddechem i kiedy to zaobserwujesz podejmij łagodną decyzję, żeby powrócić uwagą do oddechu.
Uważnie obserwuj kolejne wdechy i wydechy.

A teraz powoli otwórz oczy.

Daj sobie jeszcze parę chwil.

 

Przykłady ćwiczeń medytacyjnych:

www.projektuwaznosc.pl/o-uwaznosci

DLA BLISKICH – JAK WSPIERAĆ?

Osoba potrzebująca wsparcia, ma wobec tego wsparcia konkretne oczekiwania, a to co dajemy wcale nie  musi być odbierane w taki sam sposób, w jaki to widzimy.

Pomoc naturalna jest jednym z czynników, który pomaga poradzić sobie w trudnej sytuacji i nawet jeśli osoba w kryzysie ma profesjonalną pomoc, to niezbędne jest również wsparcie naturalne.

Podstawowe zasady wspierania osoby w dużym stresie, który towarzyszy chorobie:

 

  • Nie pocieszaj - to jest rodzaj ucieczki od problemu. To jest sygnał,  że nie mamy gotowości wysłuchać drugiej osoby, zrozumieć jej, dowiedzieć się, czego potrzebuje i jak się czuje. Dla osoby w trudnej sytuacji i w chorobie nie „jest super” i nie „jest ok.” Osoba chora  uważa, że jej świat się zawalił. Ty też możesz tak się czuć, więcj lepiej porozmawiać o prawdziwych emocjach i o swoich obawach.
  • Nie spiesz się - potrzeba czasu, spokojnego miejsca, otoczenia. Musimy mieć dobrą spokojną energię, żeby móc ją przekazać drugiej osobie. Czas na słuchanie, czas uważności.  To jest ważne dla drugiej osoby. I dla Ciebie również.
  • Po prostu posłuchaj – chory opowiadając znowu przeżywa sytuację, porządkuje ją, wyrzuca z głowy, oczyszcza się, uspokaja. To bardzo duża pomoc. Kiedy ty potrzebujesz się wygadać, też to zrób.
  • Szanuj decyzje chorego - Także te, z którymi trudno mu się pogodzić. Mimo wszystko to jego/jej życie. Wspieraj, pomagaj, ale nic na siłę.
  • Nie bierz odpowiedzialności na siebie za to, co jest decyzją osoby chorej - najpierw ustal, co jest realne, co leży w granicach Twojej możliwości, ile czasu możesz poświęcić na opiekę nad chorym, w jaki sposób możesz i chcesz wspierać. Wynik leczenia, decyzja o tym, czy chory to leczenie podejmie, proces zdrowienia to czynniki wykraczające poza Twoją odpowiedzialność. Warto sobie przypominać, że ostatecznie to nie wsparcie, które dajesz Ty, ale to, jak je postrzega Twój bliski chory, wpływa na powodzenie leczenia.
  • Nie traktuj osoby chorej jak dziecko – to jest ciągle ta sama osoba, która chce decydować o sobie i w miarę normalnie funkcjonować. Nie chce litości i ciągłego nadskakiwania. Chce czuć się jak osoba zdrowa, a takim zachowaniem przypominamy i chorobie. Rozmawiaj z nią normalnie, także o własnych emocjach i problemach. To ważne dla osoby chorującej i dla Ciebie też, choć może trudno Ci to przyznać.
  • Dbaj o własną stabilność – zadbaj o to, by nie brać na swoje barki całej sytuacji, wszystkich problemów i emocji związanych z chorobą bliskiej Ci osoby. Osoba, która sama nie czuje się silna i nie radzi sobie z emocjami nie jest w stanie pomóc drugiej osobie. Chodzi o zdrowy dystans do sytuacji i bycie empatycznym.
  • Daj sobie prawo do słabości – Nie rób z siebie męczennika i siłacza. Choroba kogoś bliskiego to nie powód, żeby zniszczyć siebie. Czasem i Ty potrzebujesz czasu dla siebie, czasem i Ty potrzebujesz wykrzyczeć swoją złość lub w inny sposób wyrazić swoje emocje. Czasem potrzebujesz też odpuścić i poczuć się kimś, kto potrzebuje opieki i przytulenia. To pomaga w pomaganiu.